ตอนที่ 152 แผ่นหลังอันเข้มแข็งและแสนกระจิริด

ตอนที่ 152 แผ่นหลังอันเข้มแข็งและแสนกระจิริด

เอมิเลียกอดหนังสือเล่มหนากว่าท่อนแขนเอาไว้แน่น แล้ววิ่งเหยาะๆ ไปตามถนนที่มืดสลัวและเปียกลื่นเต็มไปด้วยโคลน

ย่านเมืองเบื้องล่างท่ามกลางสายฝนยามค่ำคืน ดูราวกับปากยักษ์ที่พร้อมจะกลืนกินผู้คน

ส่วนมงกุฎสีดำขลับซอมซ่อบนศีรษะที่ไม่เคยถอดออกเลยนั้น ในจังหวะที่ย่าสิ้นใจ

ก็ไม่รู้ว่าเป็นเพราะตาฝาดหรือแสงสะท้อน มันกลับกะพริบวาบขึ้นมาแผ่วเบาอย่างยิ่ง

หลังจากนั้น

ท้องฟ้าก็ดันเทฝนห่าใหญ่ลงมาไม่ถูกจังหวะ ราวกับกำลังหลั่งน้ำตาให้หญิงชราผู้เหนื่อยยากมาชั่วชีวิต ไม่เคยได้เสวยสุขเลยสักวัน แต่สุดท้ายกลับต้องมาตายอย่างน่าเวทนา

ตุ้บ!

เท้าของเอมิเลียลื่นไถล ล้มกระแทกลงไปในแอ่งน้ำโคลนอันเย็นเฉียบอย่างแรง

นางปกป้องหนังสือในอ้อมอกไว้แน่น แต่ข้อมือกับหัวเข่าก็ถลอกจนเลือดซึมออกมาทันที