ตอนที่ 111 มูลค่า

ตอนที่ 111 มูลค่า

ฟิลิปได้ยินดังนั้นก็ยืดตัวขึ้น ยกแขนเสื้อขึ้นเช็ดเหงื่อที่ขมับ

พอมองดูท้องฟ้าแล้ว

บนใบหน้าก็ปรากฏรอยยิ้มอบอุ่นที่ดูเหนื่อยล้าเล็กน้อย

“ไม่เหนื่อยหรอกครับ ผมทำงานพวกนี้ให้เสร็จก่อนค่อยไป”

น้ำเสียงของเขาฟังดูเป็นธรรมชาติ เปี่ยมไปด้วยความกระตือรือร้นตามประสาคนหนุ่ม

เฒ่าจอห์นไม่แม้แต่จะเหลือบตาขึ้นมอง พูดด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งว่า

“ข้าไม่จ่ายค่าแรงเพิ่มให้หรอกนะ ต่อให้เจ้าจะทำงานเพิ่มก็เถอะ”

คำพูดนี้เหมือนน้ำเย็นสาดใส่ แฝงความจริงอันไร้น้ำใจ

แต่ฟิลิปกลับแค่ยิ้มออกมา รอยยิ้มดูขวยเขินเล็กน้อย