กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ไม่ใช่ลูกของผมเหรอ?”
พอได้ยินคำพูดของเจียงเฟิง สีหน้าของหลินผิงอวิ๋น รวมถึงส่วนที่อยู่เหนือใบหน้าขึ้นไป ก็พลันเขียวคล้ำไปหมด
แม้แต่หลินเสี่ยวฝานที่กำลังทำการบ้านอยู่ข้าง ๆ ยังเบิกตากว้าง มองเจียงเฟิงด้วยสีหน้าเหลือเชื่อ
สิ่งที่เขาไม่ทันสังเกตก็คือ ดินสอในมือได้กลิ้งตกลงไปบนพื้นแล้ว……
“มิน่าล่ะ ลุงหวังข้างห้องถึงดีกับผมขนาดนี้ แถมยังซื้อทีก้าให้ผมด้วย!”
ทว่า ก่อนที่เรื่องราวจะบานปลายไปมากกว่านี้
เจียงเฟิงในฐานะคนปล่อยข่าว ก็รีบอธิบายทันที
“แค่ก ๆ เสี่ยวฝาน! ผมไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น…”
“ที่ผมหมายถึงก็คือ นายไม่ใช่ลูกแท้ ๆ ของพวกเขาสองคน!”
ใครจะไปคิดว่าเจียงเฟิงไม่อธิบายยังจะดีกว่า