กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ข้างนอกเละขนาดนี้แล้ว นายยังมีเวลาไป...ทำเรื่องแบบนั้นอีกเหรอ?”
พอเห็นสีหน้าตกใจนิดๆ ของหวังซือหานตรงหน้า
เจียงเฟิงก็ถึงกับงงเป็นไก่ตาแตก
“เรื่องแบบนั้นแบบไหน เธอพูดอะไรเนี่ย?”
พอเจียงเฟิงถามกลับ หวังซือหานก็หน้าแดงขึ้นมาทันที
“ที่ฉันพูดถึงก็ต้องเป็น...ศึกตะลุมบอนสิ”
แต่ใครจะรู้ว่าพอได้ยินคำพูดของหวังซือหาน เจียงเฟิงกลับแค่นเสียงอย่างหงุดหงิดทันที
“ฮึ! เธอคิดว่าผมอยากตะลุมบอนกับพวกมันนักหรือไง!”
“เอ๋? แล้วไม่ใช่เหรอ?”
คำตอบของเจียงเฟิงทำให้หวังซือหานประหลาดใจอยู่เหมือนกัน