กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“กรี๊ด!”
ไม่นานนัก จู่ๆ ก็มีเสียงกรีดร้องดังขึ้นในห้องของเจียงเฟิง
ฟังจากเสียงแหลมปรี๊ดแล้ว น่าจะเป็นเสียงของเริ่นลี่ลี่
จากนั้น เสียงตื่นตระหนกของจางผิงก็ดังตามมา
“ปะ...เป็นอะไรไป?”
“มะ...ไม่มีอะไร ฉันแค่เห็นอะไรบางอย่างแล้วตกใจน่ะ”
“อะไรเหรอ?”
“คือ...คือ...โอ๊ย ช่างเถอะ นายดูเองแล้วกัน!”
พอจางผิงถาม เริ่นลี่ลี่ก็อ้ำอึ้งอยู่ตั้งนาน สุดท้ายเลยให้เขาดูเองเสียเลย
ทันใดนั้น เสียงสูดปากด้วยความตกใจก็ดังขึ้น