กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“แค่ชนะผมได้ พวกคุณก็พาตัวคนนี้ไปได้เลย…”
เมื่อโม่กระสุนของปืนลูกโม่หยุดหมุน หวังหลิ่วก็ยิ้มบางๆ แล้วส่งออกคำเชิญชวนให้เริ่มเกม
พร้อมกันนั้น เขายังยื่นมือไปชี้ผู้อำนวยการที่ลอยอยู่กลางอากาศด้านหลังด้วย
“เพื่อแสดงความจริงใจ รอบแรกผมเริ่มก่อนก็แล้วกัน”
พูดจบ หวังหลิ่วก็เอาปากกระบอกปืนลูกโม่จ่อขมับตัวเอง แล้วเหนี่ยวไกด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม
“แกร๊ก!”
เมื่อปืนลูกโม่ส่งออกเสียงแกร๊กดังชัดๆ
หวังหลิ่วก็ลดปืนลูกโม่ลงจากขมับด้วยสีหน้าเฉยเมย
“เรียบร้อย…ต่อไปพวกคุณจะให้ใครเริ่มก่อน?”