กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“อี๊ดก๊าก——”
พร้อมกับเสียงประตูเหล็กถูกเบิกออก หลี่ซือและซูซานทั้งสองสาวก็สวมรองเท้าส้นสูงเดินตะกุยมายืนข้างเตียงผู้ป่วยของเจียงเฟิง
ได้ยินเสียงนั้นแล้ว เจียงเฟิงก็ลืมตาขึ้น หันไปมองสาวทั้งสอง
สาเหตุที่ไม่ได้หลับตาแกล้งหลับต่อไปนั้น
ก็เพราะเจียงเฟิงเข้าใจหลักการข้อหนึ่งอย่างดี……
นั่นก็คือบางครั้ง การแสดงก็เว่อร์เกินไปไม่ได้!
เช่นตอนนี้ ผู้ป่วยจิตเวชคนอื่น ๆ ก็ตื่นกันหมดแล้วอย่างเห็นได้ชัด
หากตัวเองยังแกล้งหลับอยู่ ก็มีความเป็นไปได้สูงว่าจะโดนสาวทั้งสองอย่างหลี่ซือจับได้ เพราะแสดงหนักเกินไปนั่นเอง
ดังนั้น หลังจากสบตากับสายตาของหลี่ซือ
เจียงเฟิงก็ใช้สายตาอันสงบสุขุม พยายามแสดงความเป็นคนฉลาดรอบรู้ออกมาให้ได้มากที่สุด