กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“โลกข้างนอกอันตรายจริง ๆ เจ้าพวกที่เรียกตัวเองว่ามนุษย์นี่ช่างน่ารังเกียจเกินไปแล้ว…”
“ใช่ ๆ ผมน่ารักขนาดนี้ พวกนั้นลงมือทำร้ายผมลงได้ยังไงกัน!”
“เฮ้อ โลกของเรายังดีกว่าเยอะ”
“จริงด้วย ไม่น่าล่ะท่านเทพอสูรถึงไม่อยากให้พวกเราออกไป ที่แท้ก็คิดถึงพวกเรานี่เอง”
“หลังจากเรื่องครั้งนี้ ผมก็เข้าใจแล้วว่า ชีวิตเผ่าอสูรบางครั้งมันก็เป็นแบบนี้แหละ ถึงเวลานอนแผ่ก็ต้องนอนแผ่…”
“อ๋อ ใช่ ๆ ๆ… เริ่มนอนแผ่ได้!”
“แต่เจ้าพยัคฆ์ขาวนั่น ทำไมยังไม่กลับมาอีกล่ะ?”
“หรือว่ามนุษย์ที่รับมอบภารกิจของมันไป จะมีรสนิยมแปลก ๆ อะไรบางอย่าง?”
“ผมได้ยินมาว่า ในโลกของพวกมนุษย์นั่น มีบางคนชอบพยัคฆ์ขาวมากเลยนะ!”
“โอ้! ฮิ ๆ ๆ…”