กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“อาจารย์ยูดี… ท่านผู้อำนวยการกับคนอื่น ๆ ต้องใช้เวลาอีกนานแค่ไหนกว่าจะมาช่วยพวกเราได้ครับ?”
หลังถูกนักเรียนชั่วร้ายไล่ต้อนกลับเข้ามาในอาคารเรียนแล้ว
อารมณ์ของทุกคนก็ค่อย ๆ ตึงเครียดขึ้นมา ยังไงคู่ต่อสู้ก็แข็งแกร่งเกินไปจริง ๆ!
ไม่เพียงระดับเวทมนตร์ของพวกนั้นจะแข็งแกร่งกันถ้วนหน้า ที่รับมือยากยิ่งกว่าคือเจ้าพวกนี้ไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยเลยสักนิด!
เขาว่ากันว่า ไม่มีผืนดินไหนที่ไถจนพัง มีแต่วัวที่ไถจนตาย…
ถึงเอามาใช้ในสถานการณ์นี้จะฟังดูไม่ค่อยเข้าท่า แต่หลักการก็ยังเป็นหลักการเดิมนั่นแหละ
เพราะหลังผ่านการต่อสู้อันดุเดือดมา นักเรียนใหม่พวกนี้ก็เหนื่อยจนแทบยืดเอวให้ตรงไม่ได้กันหมดแล้ว…