กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ผมออกหนึ่งล้านสองหมื่น! พี่จาง ยกให้ผมเถอะ ที่บ้านผมยังมีลูกต้องไปเรียนหนังสืออยู่...”
“หนึ่งล้านสามหมื่น! ซุนน้อย บัตรใบนี้ขายออกจากร้านฉันเอง มันก็ควรต้องขายให้ฉันสิ นายอย่ามาแย่งเลย!”
“ฮึ! ผมออกหนึ่งล้านสี่หมื่น! ถ้าเธอยังจะแย่งกับผมอีก ต่อไปผมจะไม่ไปช่วยเธอไสท่อระบายน้ำที่บ้านทุกวันแล้วนะ!”
“ดีนะ! ซุนน้อย ไอ้คนใจชู้ นายคิดว่าฉันหาคนอื่นมาไสท่อให้ไม่ได้จริงๆ งั้นเหรอ? ฉันออกหนึ่งล้านหนึ่งแสน!”
……
มองสองคนที่แย่งชิงกันจนหน้าแดงคอแดง หนุ่มเสิร์ฟที่ยืนอยู่ข้างๆ ก็งงไปเล็กน้อย
สองคนนี้น่ะ มันเผลอเปิดโปงอะไรออกมาหรือเปล่า?
ไสท่อระบายน้ำ? ของแบบนี้นี่มันต้องไสให้ทุกวันด้วยเหรอ? ทำไมมันตันอยู่ได้ตลอดล่ะ?