กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลังจากถีบเจ้าผมเหลืองจนล้มคว่ำ ซุนหู่ก็ค่อย ๆ ลุกขึ้นยืน ก่อนมองเจียงเฟิงจากด้านบนด้วยสายตากดดัน
ที่เขาลงมือสั่งสอนเจ้าผมเหลือง ก็เพราะอีกฝ่ายโง่เกินไป!
แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าซุนหู่จะโง่ถึงขั้นย้ายความแค้นไปลงที่เจียงเฟิงเพียงเพราะคำพูดประโยคเดียว
เห็นได้ชัดว่า ตอนนี้ซุนหู่ที่ลุกขึ้นยืน เส้นเลือดบนหน้าผากปูดโปน แสดงให้เห็นว่าโกรธจนถึงขีดสุดแล้ว
ซุนหู่: “ไอ้หนู แกหาเรื่อง…”
แต่ในตอนที่ซุนหู่กำลังจะระบายความโกรธใส่เจียงเฟิงนั้น
เจียงเฟิงที่อยู่ข้าง ๆ กลับชิงพูดขึ้นมาก่อน
เจียงเฟิง: “พี่ใหญ่ อย่าเพิ่งโกรธสิ! ลูกน้องแบบนี้ไม่คู่ควรให้พี่ใหญ่ต้องโมโหหรอก!”