กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
อิ๋นเฉิน: เชี่ย! อะไรวะเนี่ย? มันต่างหากที่ขยับ ไปตีมันสิวะ!
ต่างจากอิ๋นเฉินที่หน้าตื่นด้วยความหวาดกลัว อาหลงที่ถูกถีบออกจากวังวนกลับมีสีหน้าดีอกดีใจ
อาหลง: “ฮ่าๆๆ... แบบนี้เรียกว่าอะไร? นี่แหละ ทำชั่วมากก็ต้องรับกรรมเอง! ตีได้ดี! ตีได้ดีจริงๆ!”
แต่หัวเราะไปได้ไม่กี่ที อาหลงก็หยุดหัวเราะกะทันหัน
หืม?! มัน... มีอะไรไม่ถูกต้องหรือเปล่า?
คนที่โดนอัดนั่น... เหมือนจะเป็นเพื่อนร่วมทีมข้านี่หว่า!! เชี่ย คนที่อัดมันต่างหากคือศัตรู!
ถึงอิ๋นเฉินจะถีบเขาไปทีหนึ่ง แต่ยังไงก็เป็นพวกเดียวกัน จะเห็นมันตายแล้วไม่ช่วยได้ยังไง?