กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลบซ่อนอยู่ในหิมะขาวรอมานานกว่าสิบนาที เจียงเฟิงก็ในที่สุดก็เห็นเสี่ยวอาเหมียวเดินกลับมา
ในเวลาเดียวกัน ด้านหลังเสี่ยวอาเหมียวยังมีอสูรราตรีระดับ 3 ตามมาอีกหนึ่งตัว
"ไอ้ตัวน้อย! กล้าเล็บข้าเนี่ยนะ! รอให้ข้าจับแกได้เถอะ ข้าจะฉีกร่างแกทั้งเป็นแน่!"
ตอนนี้อสูรราตรีตัวนั้นยังคำรามไปพลาง ไล่ล่าเสี่ยวอาเหมียวมาพลาง
ส่วนด้านหลังของอสูรราตรีตัวนี้ ไม่มีอสูรราตรีตัวอื่นตามมาเลย
เห็นฉากนี้เข้า เจียงเฟิงก็อมยิ้มนิด ๆ
เสี่ยวอาเหมียวเจ้าเด็กนี่ เก่งมาตั้งแต่เล็ก ๆ ! ฝากเรื่องนี้ให้มัน ก็ถูกต้องจริง ๆ !
มองอสูรราตรีตัวนั้นทยอยตกเข้าไปในกับดักของตัวเองทีละนิดทีละหน่อย เจียงเฟิงก็อดใจไม่ได้ที่จะตื่นเต้นขึ้นมา