กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เหล้าดื่มกันไปสามรอบ กับข้าวกินกันไปห้ารส
เจียงเฟิงเองก็กินจนใกล้จะอิ่มแล้ว
พูดตามตรง ในวังหลวงของโลกที่สี่นี้ อาหารการกินก็ถือว่าดีใช้ได้
อย่างน้อยก็อร่อยกว่าพวก【หกลูกระเบิดนิวเคลียร์】 【วอลนัตแตกร้าว】อะไรพวกนั้นเยอะ
ในเวลาเดียวกัน เรื่องดีๆ อย่างการได้กินฟรีแบบนี้ เจียงเฟิงจะลืมเสี่ยวอาเหมียวได้ยังไง
เจียงเฟิงจึงเรียกเสี่ยวอาเหมียวออกมา
เจียงเฟิง: “เสี่ยวอาเหมียว ยังจำได้ไหม? พ่อเคยสัญญากับแกไว้ว่าจะพาไปกินของอร่อย วันนี้มันมาถึงแล้ว!”
เสี่ยวอาเหมียว: “เมี้ยว?” (ไม่จริงน่าๆ ที่แท้ที่พูดมาก็เรื่องจริงเหรอ?)
เห็นอาหารเลิศรสตรงหน้ามากมายขนาดนี้ เสี่ยวอาเหมียวซึ้งจนแทบร้องไห้