กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
พอได้ยินคำพูดของเจียงเฟิง สีหน้าซ่งชิงซานก็บึ้งตึงจนดำทะมึนไปหมด
เขาโบกมือให้ลูกน้อง พวกนักเลงที่หวังอ้วนพามาจึงซวยหนักกันทันที…
ขณะเดียวกัน ทหารรับจ้างทั้ง 5 คนก็เข้ามาล้อมเจียงเฟิงไว้
ส่วนซ่งชิงซานก็มองเจียงเฟิงพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์
ซ่งชิงซาน: “เจ้าคนต่างถิ่น ในเมื่อเจ้ารนหาที่เอง ก็อย่ามาโทษข้าแล้วกัน”
แต่เจียงเฟิงกลับไม่ได้ใส่ใจคำขู่ของซ่งชิงซานเลยสักนิด
เจียงเฟิง: “โทษคุณ? อย่าล้อเล่นน่า ผมไม่โทษคุณอยู่แล้ว แถมยังต้องขอบคุณที่ช่วยผมไว้ตั้งเยอะด้วยซ้ำ!”