กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
พอโอวหยางเสี่ยวไป๋พูดจบ มู่หรงสุ่ยกับภูตระบำราตรีที่อยู่ข้างๆ ก็พากันร้องเชียร์ตาม
มู่หรงสุ่ย: "สมกับเป็นท่านน้อยเสี่ยวไป๋แห่งตระกูลโอวหยางจริงๆ ตรรกะเต็มสิบไม่มีหัก!"
ภูตระบำราตรี: "เขาคิดได้เร็วมาก! พอฉันได้ยินโจทย์เมื่อกี้ก็ลองคิดตามไปพักหนึ่ง... แต่แย่หน่อยที่คิดไม่ออกเลยสักนิด"
พูดจบ ภูตระบำราตรีก็หันไปมองเจียงเฟิงอย่างกังวลเล็กน้อย
"แต่น่าเสียดายนะ ถ้าเป็นแบบนี้ พี่ชายกูเฉี่ยก็..."
แต่พอภูตระบำราตรีเห็นสีหน้าของเจียงเฟิง ก็ถึงกับชะงักไป
เพราะตอนนี้บนใบหน้าของเจียงเฟิงเต็มไปด้วยรอยยิ้ม!
และแล้ว หลังจากที่โอวหยางเสี่ยวไป๋พูดจบ