กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“ของแทนใจ? ก็แค่ค้อนเหล็กพังๆ อันหนึ่ง... เจ้าคิดจริงๆ เหรอว่าคนขี้เหนียวอย่างอาจารย์ข้าจะให้ของวิเศษอะไรเจ้า?”
พอได้ยินคำพูดของเจียงเฟิง โม่หลีก็ดูจะไม่เห็นด้วยสักเท่าไร
แต่เจียงเฟิงก็ยังเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่งกับคำพูดของโม่หลี
เจียงเฟิง: “พี่หลิน... ไม่หรอก ค้อนเหล็กขึ้นสนิมนี่ผ่านการชำระล้างด้วยกาลเวลามาชัดๆ ผมตรวจดูรอยสนิมทุกจุดด้วยตัวเองแล้ว สนิมมันขึ้นได้สวยขนาดนั้น ลงตัวขนาดนั้น ผมกล้าพูดเลยว่ามันต้องมีเรื่องราวซ่อนอยู่แน่ๆ...”
พอเจียงเฟิงพูดจบ คราวนี้ก็ถึงตาโม่หลีไปไม่เป็นบ้าง