กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ที่เสี่ยวอาเหมียวทำแบบนี้ แน่นอนว่ามีเหตุผลอยู่แล้ว...
ส่วนเหตุผลน่ะเหรอ ก็ง่ายนิดเดียว
เจียงเฟิงเป็นคนสั่ง!
ที่แท้ หลังจากล่อมอนสเตอร์แถวนั้นออกไปบริเวณรอบนอกจนเกือบหมดแล้ว เสี่ยวอาเหมียวก็แอบกลับมาหาเจียงเฟิง
แต่ตอนที่เสี่ยวอาเหมียวกำลังจะมุดเข้าไปตรงอกของเจียงเฟิงเพื่อนอนอย่างสบายใจ จู่ๆ ก็โดนเจียงเฟิงดึงออกมาอีกครั้ง
เสี่ยวอาเหมียว: ฅฅ
เสี่ยวอาเหมียว: “เมี้ยว?” (หืม? ทำงานเสร็จแล้ว ยังไม่ให้ตูพักอีกเรอะ?)
พอเห็นสีหน้าที่ดูไม่สบอารมณ์อย่างชัดเจนของเสี่ยวอาเหมียว เจียงเฟิงก็ได้แต่ใช้ “วิชาขายฝัน” อีกครั้ง หรือที่เรียกกันง่ายๆ ว่า “สัญญาลมๆ แล้งๆ”
เจียงเฟิง: “เข้าเมืองแล้วจะซื้อของอร่อยให้กิน!”