กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เห็นอิ๋นเยว่ดูแลตัวเองดีขนาดนี้ เจียงเฟิงก็ยิ้มพลางพยักหน้าให้เธอ
เจียงเฟิง: “วางใจเถอะ ไม่เป็นไรหรอก~ ผมน่ะคล่องจะตาย~”
พูดจบ เจียงเฟิงก็อาศัยจังหวะที่คนอื่นไม่ทันสังเกต ค่อยๆ ขยับไปอยู่ริมขบวน
พอคิดว่าทุกคนน่าจะมองไม่เห็นตัวเองแล้ว เจียงเฟิงก็ยื่นมือไปตบเบาๆ บนตัวเสี่ยวอาเหมียวที่กำลังนอนอุตุอยู่ในอ้อมอก
เมื่อเสี่ยวอาเหมียวสัมผัสได้ว่าเจียงเฟิงกำลังเรียก มันก็ขยับตัวในอ้อมอกของเขาเล็กน้อย
เสี่ยวอาเหมียว: “เหมียว~?” (อืม~ มีไร?)
ตอนนี้เห็นได้ชัดว่าเสี่ยวอาเหมียวยังไม่ตื่นดี มันร้องเหมียวออกมาอย่างไร้เรี่ยวแรงสุดๆ