กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
หลังจากเดินเข้าไปในร้านช่างตีเหล็ก เสียงตีเหล็ก “ติ๊งติ๊งต๊องต๊อง” ก็ดังเข้าหูเจียงเฟิง
ฟังเสียงไพเราะนี้แล้ว เจียงเฟิงอดรู้สึกชื่นชมไม่ได้
“แบบนี้สิคือประชาชนผู้ใช้แรงงานที่ขยันและเรียบง่าย แบบนี้สิถึงเรียกว่าช่างตีเหล็ก!”
“กลับกันกับพี่หลิน ตั้งแต่มีผมช่วยทำผลงานให้เสร็จ เขาก็ไม่ตีเหล็ก ไม่ทำงานเลย รู้แต่วันๆ ดื่มน้ำชา พัดพัด กลายเป็นคนว่างงานไปทั้งคน!”
พลางคิดไปด้วย เจียงเฟิงก็เดินไปข้างๆ ช่างตีเหล็กคนนั้น
ยังไม่ทันเอ่ยปาก ข้อความหนึ่งก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเจียงเฟิง
และเจียงเฟิงก็ตั้งสติได้อย่างรวดเร็ว นี่น่าจะเป็นผลของศิลาหยั่งรู้