กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
พอมีโอวหยางเสี่ยวไป๋เป็นเป้าหมาย “โซ่สังหารกระหายเลือด” ของเจียงเฟิงก็ปล่อยออกมาสำเร็จ
จากนั้นอาศัยแรงชักนำของโซ่เหล็ก เจียงเฟิงก็มาถึงนอกค่ายกลได้อย่างราบรื่น……
พอลงพื้น เจียงเฟิงก็เห็นใบหน้าที่ดูไม่ค่อยเป็นมิตร
โอวหยางเสี่ยวไป๋: (โกรธ>_<)
โอวหยางเสี่ยวไป๋: “ป่วนตั้งนาน สรุปนายให้ฉันยืนอยู่กับที่ห้ามไปไหน ก็เพื่อใช้ฉันเป็นตอไม้สินะ?”
เจียงเฟิงได้ยินคำพูดของโอวหยางเสี่ยวไป๋ก็รู้สึกผิดขึ้นมาเล็กน้อย รีบเปลี่ยนเรื่อง “แค่ก ๆ……เปล่าสักหน่อยน่า เอ่อ……พวกเรารีบเข้าไปในพระราชวังสุริยันกันเถอะ”
โอวหยางเสี่ยวไป๋: “หึ!”
พอได้ยินเจียงเฟิงพูดแบบนี้ โอวหยางเสี่ยวไป๋ก็ไม่เซ้าซี้ต่อ ทั้งสามคนเดินไปทางทางเข้าพระราชวัง