กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เมื่อปังปังให้เจ้าสองค้อนฟาดค้อนลงมาอย่างดุดัน ทุกคนที่อยู่ข้างสนามก็ถึงกับสะดุ้ง
มู่หรงเสี่ยวซี: “เขาเร็วมากเลย! มิน่าถึงกล้าท้าเสี่ยวไป๋!”
ส่วนคนอื่นๆ ก็เริ่มมีสีหน้าเคร่งเครียดขึ้นเล็กน้อย ต่างคิดว่าถ้าตัวเองต้องเจอการโจมตีนี้ จะรับมือยังไงดี...
ทว่าโอวหยางเสี่ยวไป๋กลับไม่ลนลานกับการโจมตีของปังปังให้เจ้าสองค้อนเลยสักนิด
โอวหยางเสี่ยวไป๋โก่งคันธนูจนเต็มวงราวกับจันทร์เต็มดวง ยื่นเท้าซ้ายไปข้างหน้า ย่อตัวลงเล็กน้อยโดยงอขาขวา แล้วเอนตัวหงายไปด้านหลัง เล็งธนูไปยังปังปังให้เจ้าสองค้อนที่อยู่เหนือหัว
“ห่าฝนธนูพายุ!”