กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เมื่อเห็นต้นกำเนิดแห่งความโลภกลายเป็นแสงสีขาว เจียงเฟิงก็งงไปชั่วขณะ
“มัน... มันโมโหจนระเบิดเลยเหรอ? ตายแล้วเนี่ยนะ?”
ตอนนั้นเอง เสี่ยวอาเหมียวที่อยู่ข้างๆ ก็เป็นฝ่ายโวยวายขึ้นมาก่อน
มันเอาหัวใหญ่ๆ ดุนตัวเจียงเฟิงพลางร้องว่า
“โฮก! โฮกกก!” (ตายง่ายๆ แบบนี้เลยเหรอ? เพราะนายแท้ๆ ผมไม่ทันได้ใช้กลืนกินอีกแล้ว!)
พอได้ยินเสี่ยวอาเหมียวบ่น เจียงเฟิงก็ตอบกลับอย่างหงุดหงิด
“ผมจะไปรู้ได้ไงว่ามันรับอะไรไม่ไหวขนาดนี้ โมโหจนระเบิดไปเลย... ผมยังไม่ทันให้มันบอกทางในนี้ด้วยซ้ำ!”