กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เมื่อเห็นเจียงเฟิงหายตัวไป ภาพมายาเทพสมุทรก็ขมวดคิ้ว แต่เพียงไม่นานก็คิดออกว่าเป็นเพราะอะไร
ภาพมายาเทพสมุทร: “หรือว่าจะเป็นสกิลล่องหน? ไม่น่าใช่สิ... สกิลล่องหนทั่วไปไม่มีทางหลบพ้นการรับรู้ของข้าได้ หรือว่าจะเป็น... ‘วิชาซ่อนเร้นยามสนธยา’ ของเจ้าเทพแห่งเงามืดนั่น?”
เมื่อได้ยินภาพมายาเทพสมุทรพึมพำกับตัวเองอยู่ตรงนั้น เจียงเฟิงก็แอบถอนหายใจอย่างโล่งอก
“ดูท่าถ้าอยู่ในสถานะวิชาซ่อนเร้นยามสนธยา เขาก็คงหาผมไม่เจอแล้ว...”
พอคิดได้แบบนั้น เจียงเฟิงก็เตรียมวางแผนว่าจะประคองตัวให้รอดในช่วงเวลาที่เหลือยังไงดี
แต่ในตอนนั้นเอง ภาพมายาเทพสมุทรกลับเคลื่อนไหวขึ้นอย่างกะทันหัน
“วิชาเทพสมุทร·พลังแห่งมหาสมุทร!”