ตอนที่ 197 สังหารแม่ทัพมนุษย์ปลา

เนื่องจากมนุษย์ปลาที่แห่กันมาล้วนเป็นชนิดที่เจียงเฟิงเคยเจอมาก่อน เขาจึงจัดการพวกมันได้ไม่ยากนัก

ถ้าจะให้บอกว่ามีอะไรที่ทำให้เหนื่อยหน่อย ก็คงเป็นค่าเอ็มพีอันน้อยนิดจนหมุนไม่ทันของเขานั่นแหละ

“ไอคิวเฮงซวยของผมนี่ อ๊ะ ไม่ใช่สิ สติปัญญา...”

พอมองฉายาของตัวเอง เจียงเฟิงก็อดนึกถึงความอัดอั้นของคนแบกอิฐไม่ได้

วางอิฐลง ผมก็เลี้ยงเธอไม่ได้... ยกอิฐขึ้น ผมก็กอดเธอไม่ได้...

และถ้าเอาประโยคนี้มาใช้กับเจียงเฟิง ก็จะกลายเป็นว่า...

ถอดฉายาออก ก็ใช้สกิลต่อเนื่องไม่ได้... ใส่ฉายาไว้ เอ็มพีก็ไม่พอให้ใช้สกิลต่อเนื่อง...

“คนโบราณว่าไว้ ชีวิตสิบเรื่อง มีไม่ได้ดั่งใจซะแปดเก้าเรื่อง”