กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
หลังออกเดินทางเพียงลำพัง เจียงเฟิงก็ไม่ต้องคอยห่วงว่าองครักษ์หมาป่าสีเทาด้านหลังจะตามทันหรือเปล่า เลยสั่งให้หมาป่าปีศาจวิญญาณเลิกอั้น แล้ววิ่งด้วยความเร็วสูงสุดไปเลย……
พอหมาป่าปีศาจวิญญาณได้ยินคำสั่งของเจ้านาย มันก็หอนยาวด้วยความตื่นเต้นทันที “อาวู้ว~~~”
เสี่ยวอาเหมียว “อาว~”
ต้องยอมรับเลยว่า พอไม่ต้องอั้นแล้ว ความเร็วของหมาป่าปีศาจวิญญาณก็น่ากลัวสุดๆ
หมาป่าปีศาจวิญญาณที่วิ่งเต็มสปีดนั้นเร็วเสียจนแทบจะทิ้งภาพเงาตกค้างไว้ ราวกับสายฟ้าสีดำ เพียงไม่กี่นาทีก็มาถึงประตูทิศเหนือของนครสวรรค์แล้ว
แต่พอเห็นสภาพที่ประตูทิศเหนือ เจียงเฟิงก็อดขมวดคิ้วไม่ได้
“ทำไมศัตรูตรงนี้ถึงเยอะกว่าประตูอื่นขนาดนี้เนี่ย?”