ตอนที่ 176 กระต่ายเจ้าเล่ห์มีสามโพรง

หลังจากความรู้สึกหมุนติ้วจนฟ้าดินหมุนไปหมด เจียงเฟิงก็กลับมารู้สึกตัวอีกครั้งในที่สุด

แต่ยังไม่ทันที่เขาจะมองเห็นสิ่งตรงหน้าชัดๆ กลิ่นหอมน่าดมก็ลอยเข้ามาในจมูกของเขา

“หอมจัง เหมือนกลิ่นดอกลิลลี่เลย...”

พอได้กลิ่นหอมกระตุ้น เจียงเฟิงก็อยากลืมตาขึ้นตามสัญชาตญาณ แต่ตอนนี้เขาถึงได้รู้ตัวว่าตัวเองอ่อนแรงมาก ถึงขั้นลืมตาได้ไม่เต็มที่ด้วยซ้ำ

ราวกับใช้แรงทั้งตัวจนหมด เจียงเฟิงถึงได้ฝืนลืมตาเปิดออกเป็นช่องเล็กๆ แล้วมองไปข้างหน้า

ตอนนี้ ผ่านช่องตาที่เปิดเล็กๆ เจียงเฟิงมองเห็นอย่างพร่ามัวว่าตรงหน้าดูเหมือนจะมีสาวน้อยหน้าตาสวยงามคนหนึ่งกำลังพูดอะไรกับเขา

“พี่เจียงเฟิง... พี่เจียงเฟิง... พี่...”