กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“เขานี่... ภูเขานี่สูงเกินไปแล้ว... เหนื่อย... เหนื่อยจะตายแล้ว...”
วิ่งขึ้นเขามาจากหมู่บ้านเงามืดตลอดทาง ผ่านป่าไปแล้ว ในที่สุดอั้นเย่ก็สมใจได้พบเจียงเฟิง
ตอนนี้ สิ่งที่เขาเห็นก็คือเจียงเฟิงกำลัง “ประจันหน้า” กับหมาป่าปีศาจวิญญาณ สัตว์ประหลาดน่ากลัวตัวนั้น
“ไอ้... ไอ้ปัญญาอ่อน! เร็ว... วิ่งเร็ว!”
“นั่น... ตั-ตัวนั้น... มอนสเตอร์ตัวนั้น... ไม่-ไม่ใช่ว่านายจะรับมือได้ เร็ว... ออกมาจากตรงนั้น!!”
“อีกสักหน่อย... ก็...”
แม้อั้นเย่ตอนนี้จะหายใจไม่ทันแล้ว แต่อั้นเย่ก็ยังตะโกนไปทางเจียงเฟิง
แต่ฉากถัดไปกลับทำให้อั้นเย่ตกตะลึงสุดขีด