กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“อ้าว แบบนั้นจะไม่ทำให้หมอนั่นตายจริงๆ เหรอ?”
พอได้ยินคำพูดของหัวหน้าหมู่บ้านเย่อิง อั้นเย่ก็ชักเป็นห่วงขึ้นมา
“วางใจเถอะ ถึงข้าจะไม่อยากมอบเคล็ดลับถืออาวุธคู่ของเผ่าเราให้เขา แต่เขาเพิ่งช่วยพวกเราไว้มากโข แล้วข้าจะไปทำร้ายเขาได้อย่างไร?”
“ข้าแค่อยากให้เขารู้ว่ายากแล้วถอดใจไปเอง... ขอเพียงเขาไม่ไปแหย่เจ้าตัวนั้นเข้า... ด้วยฝีมือของเขา ย่อมไม่เป็นอะไรหรอก วางใจได้”
พูดจบ เหยี่ยวราตรีก็ตบไหล่อั้นเย่เบาๆ ก่อนหันหลังกลับเข้าบ้านไป
ทิ้งให้อั้นเย่ยืนงงอยู่ตรงนั้น แล้วพึมพำกับตัวเองว่า “เจ้า... ตัวนั้น?”
…………