กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ตอนนี้เจียงเฟิงทั้งสองมาถึงโถงใหญ่ของวิหารแล้ว เมื่อมองไปรอบ ๆ ตำแหน่งที่เด่นที่สุดในสายตาของทั้งสองก็คือรูปปั้นรูปหนึ่ง
รูปปั้นนั้นเต็มไปด้วยลวดลายซับซ้อนทั่วทั้งตัว ดูพิลึกพิลั่นอย่างมาก
และตรงหน้ารูปปั้นนั้น มีคนคนหนึ่งกำลังพูดอะไรบางอย่างเสียงดัง
“ถุย! ข้าไม่เข้าใจจริง ๆ ว่าเจ้าซึ่งเป็นเทพที่ไม่เคยช่วยเหลือเผ่าเงามืดของเราเลยสักครั้ง มีอะไรให้ศรัทธากัน?”
“หึ! ยังจะเรียกตัวเองว่าเทพผู้พิทักษ์เผ่าเงามืดของเราอีก ตอนนี้แม้แต่ศาสตราเทพของเจ้าก็ยังถูกข้าขโมยมาได้ เห็นได้ชัดว่าเจ้าเป็นได้แค่ตัวตลกที่แม้แต่ตัวเองยังปกป้องไม่ได้...”