กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“ไอ้หม้อตุ๋นนิวตันนี่ถ้ารู้เข้าละก็ ฝาโลงคงกดไม่อยู่แน่...”
การเปลี่ยนแปลงของมาซา·จีตอนนี้ค่อย ๆ หยุดลง เขากำลังถอนหายใจด้วยสีหน้าเคลิบเคลิ้ม
“เหอ ๆ ๆ ความรู้สึกที่พละกำลังแบบนี้ไหลทะลักออกมาจากร่างกายไม่ขาดสาย ช่างวิเศษจริง ๆ ~~”
แต่ใครจะรู้ ตอนนั้นเจียงเฟิงที่อยู่ข้าง ๆ กลับแทรกขึ้นมาทันที
“อา ความรู้สึกแบบนี้ผมคุ้นเคยนะ เหมือนกับดื่มกระทิงแดงแล้วเคี้ยวหมากฝรั่ง พลังงานไม่ยอมหยุดเลย...”
มาซา·จี: “…………”
มาซา·จี: “อะไรกันวุ่นวาย ข้าคิดค้นสูตรโพชั่นนี้มาหลายปี ทำไมพอเจ้าพูดแล้วเหมือนข้ากินยาปลอมเข้าไปอย่างนั้น...”