กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
หลังเดินออกจากร้านค้าของช่างตีเหล็กหลิน เจียงเฟิงก็ยังมึนหัวไม่หาย
จนกระทั่งเขาเดินมาถึงตรงหน้าหลินเม่ยเม่ย
“พี่หลินเป็นคนดีจริงๆ นะ…”
เมื่อเห็นสายตาที่เต็มไปด้วยคำถามของหลินเม่ยเม่ย เจียงเฟิงก็เอ่ยขึ้น
“เอ่อ… เถ้าแก่ คุณคงไม่ได้โดนเขาหลอกเข้าแล้วหรอกนะ…” เพราะหลินเม่ยเม่ยเป็นคนส่งสมุดเล่มเล็กนั่นให้เจียงเฟิงกับมือ เธอจึงรู้สึกผิดอยู่บ้าง และอยากช่วยกู้คืนความเสียหายให้เขาสักหน่อย…
“พี่หลินเขาหวังดีกับผมจริงๆ นะ… จะเรียกว่าหลอกผมได้ไง… เขาบอกว่าอาชีพช่างตีเหล็กมีคู่แข่งน้อย…”
หลินเม่ยเม่ย: “นั่นเพราะไม่มีใครเลือกอาชีพนี้ต่างหาก! คู่แข่งก็น้อยอยู่แล้วสิ!”