กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
หลังจากเดินออกจากร้านค้าอุปกรณ์ดาบกระบี่ร้องไห้ เจียงเฟิงที่พกเงินก้อนใหญ่ไว้ก็อารมณ์ดีมาก
“ครั้งหนึ่งเคยเป็นมาแล้ว ผมยังเป็นแค่เด็กหนุ่มที่ยากจน...”
“ตอนนี้ ในที่สุดผมก็สามารถทำให้ชีวิตดีขึ้นได้บ้างแล้ว...”
“ควรจะเริ่มปรับปรุงจากตรงไหนดีนะ?”
และในตอนนั้นเอง เสี่ยวอาเหมียวที่อยู่ในอ้อมอกของเจียงเฟิงก็โผล่หัวออกมาอีกครั้งทันที
เสี่ยวอาเหมียว: “เหมียว! เหมียว! เหมียวอ้า!”
เจียงเฟิง: “หืม? หมาบ้านไหนมาร้องพล่านเนี่ย?”
…………
สุดท้าย เจียงเฟิงก็ยังไปถึงร้านที่ขายอาหารสัตว์เลี้ยงเป็นที่แรกก่อน แล้วเดินเข้าไป
“เสี่ยวอาเหมียว ถึงแล้วนะ เรื่องที่พ่อสัญญากับลูก พ่อจะผิดคำพูดได้ยังไงกัน?”