กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“อ๊า~~~ อืม~~~ อ๊า~~~ อืม~~~ สบายจังเลย~~~ สะใจสุด ๆ~~~ คราวนี้ใช้เวลานานมากเลย~~”
หลังจากเสียงอืม ๆ อ๊า ๆ ดังขึ้นอยู่พักหนึ่ง เจียงเฟิงก็ยืดเส้นยืดสาย ก่อนจะลุกขึ้นนั่งบนเตียง
เจียงเฟิงมองนาฬิกาดิจิทัลข้างตัว ก่อนจะส่ายหัวเพื่อเรียกสติให้ตื่นขึ้นมา
“ผมนี่นอนหลับไปตั้งหนึ่งวันหนึ่งคืนเต็ม ๆ เลยเหรอเนี่ย?!”
ขณะที่เจียงเฟิงกำลังตกใจอยู่นั้นเอง ท้องของเขาก็ส่งเสียงร้องขึ้นมาอย่างกะทันหัน
“โครกคราก~ โครกคราก~”
หลังได้ยินเสียงประท้วงจากท้องตัวเอง เจียงเฟิงถึงเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าเขาไม่ได้กินอะไรมานานมากแล้ว
หลังลุกจากเตียง เจียงเฟิงก็เปิดตู้เย็น หยิบอาหารที่ซื้อมาจากวอลล์ลาเมื่อครั้งก่อนออกมา แล้วทำอาหารเช้ามื้อใหญ่ให้ตัวเอง