กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“เชี่ยเอ๊ย ทำไมผมรู้สึกว่าประกาศนี่มันจงใจแขวะผมทุกคำเลยวะ?”
อ่านประกาศจบ เจียงเฟิงก็บ่นด่าไปพลาง โยนจดหมายระบบฉบับนี้ลงถังขยะแล้วกดลบทิ้ง
ตอนนี้เจียงเฟิงเพิ่งจะได้มองสำรวจรอบตัวอย่างจริงจัง สายตาของเขาก็ถูกอะไรบางอย่างขนาดมหึมาดึงดูดเข้าให้ทันที
ใช่แล้ว เจ้าสิ่งมหึมานั่นก็คือรูปปั้น รางวัลจากการแข่งขัน PK ช่วงทดสอบภายในของเขานั่นเอง
“หึๆ มีไอ้นี่แล้ว ดูซิว่าใครจะยังกล้าดูถูกผมอีก... พอมาคิดดู บริษัทเถิงหลี่ก็ยังพอมีจิตสำนึกอยู่บ้างนะ ทำรูปปั้นให้ผมซะใหญ่ขนาดนี้... แต่ทำไมสีมันเหลืองขนาดนั้นล่ะ?”