ตอนที่ 8 ผมจะสู้สิบคน

“ให้เขาจัดสรรค่าสถานะใหม่? นายล้อเล่นอะไรน่ะ!” หลิวเหนิงได้ยินคำแนะนำของหวังเทาแล้วก็ปฏิเสธโดยไม่ลังเลแม้แต่นิดเดียว

“ผู้จัดการหลิว แต่ถ้าปล่อยให้ผู้เล่นคนนี้เป็นแบบนี้ต่อไป... ผมเกรงว่าจนถึงสิ้นสุดการทดสอบภายใน เขาก็คงเป็นไปไม่ได้ที่จะเลื่อนระดับถึงเลเวล 10 ถ้าเพราะเขาคนเดียวทำให้การเปิดทดสอบสาธารณะอย่างเป็นทางการของเจ็ดพิภพต้องล่าช้า... เกรงว่าแม้แต่ผู้บริหารระดับสูงก็คงจะโกรธจนระเบิดแน่”

หลังจากได้ยินคำพูดของหวังเทา หลิวเหนิงก็เริ่มครุ่นคิด “เอ่อ... ก็มีเหตุผลอยู่เหมือนกัน งั้นก็ได้ ทำแบบนั้นแหละ”

…………

หลังจากพักผ่อนมาหนึ่งคืน เจียงเฟิงก็เข้าสู่เกมอีกครั้ง และเมื่อภาพเชื่อมต่ออันคุ้นเคยจางหายไป ตรงหน้าก็ปรากฏไก่ป่าหลายตัวอีกครั้ง

“ไก่ป่าตัวน้อย ตอนนี้นายน่ะ ผมไม่ใส่ไว้ในสายตาแล้ว”