กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 8: หญิงสาวปริศนา
หลังจากทูมสโตนเดินออกไป ภายในห้องก็เหลือเพียงคิงพินอยู่คนเดียว เขาเอนหลังพิงเก้าอี้ประธานด้วยสีหน้ามืดครึ้ม ก่อนจะหยิบโทรศัพท์มือถือเครื่องหนึ่งออกมาจากลิ้นชักของโต๊ะทำงานที่ถูกทุบจนแตกออกเป็นสองท่อน
จากนั้นเขาก็กดหมายเลขลึกลับหมายเลขหนึ่งลงบนโทรศัพท์ ไม่นานนักปลายสายก็รับสาย
ทันใดนั้น เสียงทุ้มต่ำเสียงหนึ่งก็ดังมาจากปลายสาย “โทรมาหาฉันดึกดื่นขนาดนี้ มีข่าวดีอะไรจะบอกงั้นเหรอ?”
เมื่อได้ยินแบบนั้น คิงพินกลับไม่ได้ตอบทันที แต่เงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า “สถานการณ์ตอนนี้เริ่มหลุดออกจากการควบคุมของพวกเราแล้ว จู่ ๆ ก็มีผู้หญิงผมสีเงินลึกลับคนหนึ่งโผล่มา