บทที่ 362 ขอบคุณเธอจริง ๆ นะ

บทที่ 362 ขอบคุณเธอจริง ๆ นะ

ในเวลาเที่ยงวันของวันถัดมา เฉิงเทียนได้ออกจากบ้านไปตั้งแต่เช้าตรู่ ส่วนต้วนฉี่ตง โจวเซิ่งลี่ และหลิวเฟิ่งยิงต่างมารวมตัวกันอยู่ในห้องหนังสือเรียบร้อยแล้ว

ท่ามกลางสายตาที่เต็มไปด้วยความคาดหวังของหลิวเฟิ่งยิง ต้วนฉี่ตงได้ต่อสายโทรศัพท์ทางไกลไปยังบ้านพักที่อยู่ทางฝั่งโน้น เพื่อให้หลิวเฟิ่งยิงสามารถฟังเสียงของบิดามารดาบังเกิดเกล้าได้อย่างชัดเจนยิ่งขึ้น เธอถึงกับยกเครื่องโทรศัพท์เสริมในห้องนอนย้ายตามมาด้วย ในตอนนี้เธอกำลังถือหูโทรศัพท์เสริมนั้นไว้ในมือ ใช้ฝ่ามืออุดช่องไมโครโฟนเอาไว้พร้อมกับกลั้นหายใจตั้งอกตั้งใจเงี่ยหูฟังอย่างเงียบเชียบ

ทันทีที่สายโทรศัพท์เชื่อมต่อ เสียงบรรยากาศรอบข้างก็มีเสียงพูดคุยสัพเพเหระของบิดามารดาของหลิวเฟิ่งยิงดังลอดออกมา ในขณะที่ต้วนฉี่ตงกับเจียงเสว่ก็เริ่มพูดคุยไถ่ถามสารทุกข์สุกดิบกันตามประสาคนในครอบครัว