บทที่ 360 ใช้ให้เต็มที่

บทที่ 360 ใช้ให้เต็มที่

ต้วนฉี่ตงย่อมเห็นสีหน้าลำบากใจของทั้งสองคนโดยธรรมชาติ น่าเสียดายที่เงินตราต่างประเทศในห้วงมิติของเขาไม่สามารถนำออกมาได้ ไม่อย่างนั้นไม่ว่าอย่างไรเขาคงต้องช่วยจัดชุดให้คนละชุดแล้ว

เมืองเจียงเฉิงในยุคสมัยนี้มีความมัธยัสถ์เรียบง่ายมาโดยตลอด และภายใต้สภาพแวดล้อมที่ขาดแคลนเสื้อผ้าและอาหารเช่นนี้ ทำให้โจวเซิ่งลี่และเฉิงเทียนสองคน เมื่อต้องเผชิญกับราคาชุดสูทที่แพงลิบลิ่ว จึงทำได้เพียงถอยก้าวหนึ่งด้วยความจนใจ

ท้ายที่สุดแล้วเซี่ยกั๋วในเวลานี้ กว่าจะทำให้ประชาชนทั่วประเทศกินอิ่มท้องได้ก็เพิ่งผ่านมาได้เพียงไม่กี่ปีเท่านั้น ยังจะมีเรี่ยวแรงเหลือเฟือที่ไหนไปเปิดหูเปิดตาและเพิ่มพูนความรู้ความเข้าใจให้แก่ประชาชนกันเล่า?