บทที่ 357 มิกล้ารับ

บทที่ 357 มิกล้ารับ

"อาจารย์มิกล้ารับหรอกครับ แต่ว่าภรรยาของคุณเฉลียวฉลาดมาก ศัพท์หลายคำผมบอกแค่รอบเดียวเธอก็จำได้แล้วครับ"

ต้วนฉี่ตงก็มองออกเช่นกันว่าชายชราผู้นี้ชื่นชอบหลิวเฟิ่งยิงเป็นอย่างมาก จึงรีบเออออตามคำพูดของจอห์นเพื่อชื่นชมหลิวเฟิ่งยิง

เป็นไปตามคาด ทันทีที่จอห์นได้ยินดังนั้น บนใบหน้าก็ปรากฏแววภาคภูมิใจขึ้นมาทันที และปฏิบัติต่อพวกเขาทั้งสามคนอย่างเป็นมิตรมากยิ่งขึ้น

ระหว่างนั้นหลิวเฟิ่งยิงที่นั่งแทรกอยู่ท่ามกลางคนทั้งสี่ ก็คอยช่วยพูดจาไพเราะเอาใจจอห์นอยู่ตลอด บรรยากาศตลอดมื้ออาหารจึงดำเนินไปอย่างกลมเกลียวเป็นอย่างยิ่ง

แม้แต่เฉิงเทียน บนโต๊ะอาหารก็ยังมีรอยยิ้มประดับอยู่ตลอด

หลังรับประทานอาหารเย็นเสร็จ จอห์นชราก็ยังฝืนทนอยู่ดื่มบรั่นดีและพูดคุยกับทั้งสามคนต่อ หลิวเฟิ่งยิงเห็นว่าจอห์นเริ่มง่วงนอนเข้าแล้วจริงๆ จึงเอ่ยปากชวนให้เขาขึ้นไปนอนพักผ่อนบนชั้นบนด้วยความใส่ใจ