บทที่ 354 ใจพะว้าพะวงยิ่งนัก

บทที่ 354 ใจพะว้าพะวงยิ่งนัก

ยามนี้เมื่อเห็นต้วนฉี่ตงกับโจวเซิ่งลี่ปรากฏกายต่อหน้าตนเองอย่างปลอดภัยไร้รอยขีดข่วน หลิวเฟิ่งยิงก็รู้สึกว่าหินก้อนใหญ่ในใจหล่นลงพื้นเสียที

ในเมื่อต้วนฉี่ตงและโจวเซิ่งลี่สามารถมาถึงเซียงเจียงได้ ย่อมพิสูจน์ได้ว่าเรื่องการหนีตามกันของนางได้รับการจัดการอย่างเรียบร้อยแล้ว ทั้งต้วนฉี่ตงและหยางลี่ก็ไม่ได้พลอยเดือดร้อนเพราะเรื่องของนางแม้แต่น้อย นั่นหมายความว่าพ่อแม่ของนางยังคงปลอดภัยดี

เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ หลิวเฟิ่งยิงก็ถอนหายใจยาวออกมาด้วยความโล่งอก

ทว่านางไม่รู้ว่าเรื่องที่นางหนีตามกันนั้น ต้วนฉี่ตงจัดการอย่างไร และไม่รู้ว่าคนแปลกหน้าที่ติดตามต้วนฉี่ตงกับโจวเซิ่งลี่มามีฐานะความเป็นมาเช่นไร