บทที่ 351 ไม่เป็นไร ผมก็ช่วยยกอันหนึ่ง

บทที่ 351 ไม่เป็นไร ผมก็ช่วยยกอันหนึ่ง

เผชิญหน้ากับสัมภาระกระสอบเล็กกระสอบใหญ่เหล่านี้ ต้วนฉี่ตงก็จนปัญญาเช่นกัน ทว่าเมื่อเขาออกเดินทางที ทั้งสามครอบครัวต่างก็ช่วยกันจัดกระเป๋าเดินทางให้เขา

เจียงเสว่จัดมาหนึ่งกระเป๋า พ่อแม่จัดให้เขาหนึ่งกระเป๋า พ่อบุญธรรมและแม่บุญธรรมก็ต้องจัดให้เขาอีกหนึ่งกระเป๋า

หากไม่ใช่เพราะต้วนฉี่ตงห้ามไว้ แม้แต่ต้วนหวาและต้วนยหวินก็ยังอยากจะช่วยจัดมาให้อีกคนละกระเป๋าด้วยซ้ำ

แถมตอนนี้ผู้คนมากมายขนาดนี้ยังพากันตามมาส่งเขาที่สถานีรถไฟ เขาก็ไม่สะดวกที่จะเก็บสัมภาระเหล่านี้เข้าไปในห้วงมิติ ทำได้เพียงกัดฟันพกมันติดตัวไปด้วย...

แต่อย่างน้อยก็ยังดีที่คนมาส่งกันเยอะ ต้วนหวาและต้วนเหว่ยซานจึงช่วยเขาขนกระเป๋าสัมภาระใบใหญ่ทั้งสามใบไปไว้ที่ตู้โดยสารเตียงนอนชั้นตั๋วแข็งของต้วนฉี่ตงจนเรียบร้อย