บทที่ 340 ต่างก็ไม่ทำสีหน้าดีๆ ใส่เธอเลย

บทที่ 340 ต่างก็ไม่ทำสีหน้าดีๆ ใส่เธอเลย

"ดูท่าคืนนี้บ้านผุๆ หลังนี้คงนอนไม่ได้เสียแล้ว..." เจี่ยไหวฮวาขมวดคิ้วมองกวาดสายตาสำรวจรอบบ้านผุๆ หลังนี้หนึ่งรอบ แล้วถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่

หากคืนนี้หลับนอนอยู่ที่นี่นอกจากจะลมโกรกแล้ว ยังเป็นเตียงเตาเย็นเฉียบอีกด้วย คาดว่าเธอคงไม่ทันได้เห็นตะวันของวันพรุ่งนี้แน่ๆ...

แถมในบ้านแม้กระทั่งสิ่งของเครื่องใช้ในชีวิตประจำวันขั้นพื้นฐาน อย่างผ้าห่มและเครื่องนอนเหล่านี้ก็ไม่มีเลยสักอย่าง...

เจี่ยไหวฮวายิ่งคิดก็ยิ่งโมโหอดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากด่าทอเสียงดังอยู่คนเดียวในห้อง

"ยายแก่คนนี้ช่างโชคร้ายจริงๆ อุตส่าห์เลี้ยงจางสุ่ยคนอกตัญญูกลืนน้ำลายตัวเองคนนั้น แถมยังชักศึกเข้าบ้านอย่างซุนหนิวคนไร้จิตสำนึกเข้ามาอีก..."