บทที่ 337 ไม่ให้เธอสร้างความวุ่นวายอะไรขึ้นมาอีก

บทที่ 337 ไม่ให้เธอสร้างความวุ่นวายอะไรขึ้นมาอีก

จางสือพ่นควันบุหรี่ออกมา พลางหัวเราะอย่างอารมณ์ดี "ตำแหน่งอะไรกันเล่า ก็แค่ตอนนี้ลูกชายของฉันเป็นหัวหน้ากองผลิตเล็ก ๆ ในหมู่บ้านเฮาชุนเท่านั้นแหละ..."

"จะไปเทียบกับพวกคุณที่เป็นสหายผู้นำฝ่ายคนงานได้ยังไงล่ะ!"

"ที่ไหนกันล่ะครับ ถ้าไม่ได้พวกพี่ใหญ่ชาวนาคอยช่วยแก้ปัญหาความกังวลเบื้องหลังให้พวกเราจากเบื้องล่าง พวกเราคนงานก็ไม่ต่างอะไรกับเศษสวะหรอก..." ซุนหนิวรีบเอ่ยถ่อมตัวด้วยความนอบน้อม

หลังจากจางสือได้ยินคำพูดของซุนหนิว ความภาคภูมิใจก็พลุ่งพล่านขึ้นมาจากก้นบึ้งของหัวใจ สายตาที่เขามองซุนหนิวจึงยิ่งอ่อนโยนลงกว่าเดิม...

ส่วนเจี่ยไหวฮวา ไม่ว่าเธอจะส่งเสียงโวยวายอย่างไร ก็ไม่มีใครสนใจเธอเลยสักคน