บทที่ 323 ยังรู้สึกโล่งใจเสียด้วยซ้ำ

บทที่ 323 ยังรู้สึกโล่งใจเสียด้วยซ้ำ

เมื่อจางลี่กลับมาถึงบ้าน พบว่าห้องด้านในกลายเป็นห้องนอนของซุนหนิวกับพี่สาวใหญ่ของตนไปเสียแล้ว ส่วนแม่กับหลานชายทั้งสองคนต้องย้ายมานอนกันที่ห้องโถง

ซุนหนิวอาศัยจังหวะที่จางลี่ไปนอนรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาล ลงมือเชื่อมเตียงเหล็กขนาดเล็กให้จางลี่เพิ่มอีกหนึ่งเตียง แล้วนำมาวางไว้ในห้องโถง

เดิมทีห้องโถงก็ไม่ได้กว้างใหญ่อะไรอยู่แล้ว พอตอนนี้มีเตียงวางเพิ่มขึ้นมาอีกสองเตียง ประกอบกับที่จางลี่ต้องค้ำไม้เท้าเดินด้วย จึงทำให้ยิ่งเดินเหินลำบากเข้าไปใหญ่

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับผู้ชายที่อยู่ๆ ก็โผล่เข้ามาอยู่ในบ้าน แม้ในใจของจางลี่จะรู้สึกต่อต้านอย่างรุนแรง แต่ภายนอกเขาก็ไม่กล้าแสดงท่าทีใดๆ ออกมาเลย

เขารู้ดีว่ารายได้ทั้งบ้านในตอนนี้ต้องพึ่งพาซุนหนิว