บทที่ 317 ชั่วพริบตาเดียวอัตราการเกิดอาชญากรรมในเจียงเฉิงก็พุ่งสูงขึ้นไม่น้อย

บทที่ 317 ชั่วพริบตาเดียวอัตราการเกิดอาชญากรรมในเจียงเฉิงก็พุ่งสูงขึ้นไม่น้อย

ท้ายที่สุดแล้วเขาคงไม่อยากถูกส่งไปทุบหินที่เหมืองหินแน่...

หลังจากกลับมาที่ห้องทำงานแล้ว ต้วนฉี่ตงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจโทรศัพท์หาเจียงเจี้ยนเย่

สิ่งที่หยางลี่เพิ่งพูดถึง รองหัวหน้ากรมตำรวจคนนั้นไม่ใช่คนที่สนิทชิดเชื้อกับเจียงเจี้ยนเย่หรอ?

ลุงของเสี่ยวเสว่จะไม่เกิดเรื่องขึ้นหรอเนี่ย?

ปลายสายถูกต่อติดอย่างรวดเร็ว ต้วนฉี่ตงถือหูโทรศัพท์ไว้ในมือแล้วเอ่ยถามด้วยความกังวลใจ "ลุงครับ ช่วงนี้คุณลุงสบายดีใช่ไหมครับ"

เจียงเจี้ยนเย่เข้าใจความหมายลึกซึ้งในคำถามของต้วนฉี่ตงทันที เขาหัวเราะแห้ง ๆ ออกมาแล้วเอ่ยตอบต้วนฉี่ตงว่า "ตอนนี้ยังไม่มีอะไรหรอก แต่ในอนาคตจะมีเรื่องหรือเปล่าพ่อก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน..."