บทที่ 298 เธอจริงๆ ไม่ใจอ่อนบ้างเลยหรือ

บทที่ 298 เธอจริงๆ ไม่ใจอ่อนบ้างเลยหรือ

ลูกสองคนของซูฮุ่ยเจินอย่างอันหมินและซืออันกำลังรายล้อมอยู่ข้างกายของฟางเว่ยกั๋ว พวกเขาชื่นชอบฟางเว่ยกั๋วเป็นพิเศษ

เพราะเวลาที่ฟางเว่ยกั๋วรับงานจัดโต๊ะจีนในยามปกติ มักจะพาเด็กสองคนนี้ไปร่วมกินโต๊ะจีนด้วยเสมอ เด็กเล็กๆ ชอบใครก็ย่อมรักคนนั้นที่หาของอร่อยให้กิน ดังนั้นพวกเขาจึงชอบฟางเว่ยกั๋วกันมากเป็นพิเศษ

ซูฮุ่ยเจินรินน้ำให้ฟางเว่ยกั๋วหนึ่งแก้ว "ฟางเว่ยกั๋ว ฉันคิดตกแล้วล่ะ"

"ไม่ว่าคุณจะตัดสินใจอย่างไร ฉันก็สนับสนุนคุณทั้งนั้น ถ้าคุณไม่อยากไปเจียงเฉิง งั้นก็อยู่ที่นี่ต่อไป ต่อให้หาทำงานไม่ได้ ฉันซูฮุ่ยเจินคนนี้ก็จะเป็นคนเลี้ยงดูคุณเอง"

"ถ้าคุณตัดสินใจจะไปเจียงเฉิง ฉันซูฮุ่ยเจินก็จะไม่พูดพร่ำทำเพลง เก็บข้าวของตามคุณไปทันที เมื่อไปถึงที่นั่น ไม่ว่าจะไปรับจ้างลากรถหรือทำอะไรก็ตาม ฉันก็ย่อมหางานที่พอจะหาเงินได้สักทางหนึ่งจนได้แหละน่า"