บทที่ 269 ช่างแปลกประหลาดเหลือเกิน

บทที่ 269 ช่างแปลกประหลาดเหลือเกิน

ช่วงแรกที่เจี่ยไหวฮวาขมวดคิ้วมุ่นอยู่สองที พึมพำด่าทอด้วยความไม่ละอายอยู่สองคำ แต่พอคิดถึงสมุดบัญชีเงินเดือนที่ซุกอยู่ตรงอกเสื้อแล้ว เธอก็กลับมายิ้มหน้าบานได้ทันที

ตอนนี้เธอได้สมุดบัญชีเงินเดือนของซุนหนิวมาแล้ว ของที่จะส่งให้จางลี่ในอนาคตก็ยิ่งมีมากขึ้นเรื่อยๆ เชื่อว่าอีกไม่นานนัก ลูกชายก็คงจะยอมมาพบหน้าเธอแล้วล่ะ...

พอพูดถึงเรื่องนี้ทีไรเจี่ยไหวฮวาก็อดรู้สึกเศร้าใจไม่ได้ ในช่วงหลายเดือนที่ผ่านมานี้ แม้ว่าจางลี่จะยอมรับของที่เธอส่งเข้าไปให้แล้ว แต่ก็ยังคงไม่ยอมมาพบหน้าเธออยู่ดี เกรงว่าในใจคงจะยังคงเคืองเธออยู่กระมังที่ไม่ยอมไปเยี่ยมเขาตั้งนานขนาดนั้น...

แต่ว่าตอนนี้เมื่อมีเงินเดือนของซุนหนิวแล้ว เธอก็สามารถเลือกสรรแต่ของดีๆ ส่งไปให้จางลี่ได้ เชื่อว่าอีกไม่นานนัก เธอก็จะได้พบกับลูกชายสุดที่รักแล้ว

เพียงแค่คิดถึงตรงนี้ ในใจของเจี่ยไหวฮวาก็มีความสุขจนหยุดไม่อยู่ เสียงที่ไม่ค่อยเข้าหูที่ดังแว่วมาจากห้องด้านในตอนนี้ สำหรับเธอแล้วช่างน่าฟังเสียเหลือเกิน