บทที่ 264 ถึงเวลาก็ยังสติฟั่นเฟือนตามไปด้วยงั้นหรือ!

บทที่ 264 ถึงเวลาก็ยังสติฟั่นเฟือนตามไปด้วยงั้นหรือ!

ต้วนฉี่ตงตอนนี้มีความประทับใจต่อฟางย่วนที่ดิ่งลงเหวไปถึงก้นบึ้งแล้ว จะบอกว่าเธออยากจะตีคนก็ช่างเถอะ แต่ก็ต้องรู้จักระมัดระวังไม่ให้ทำร้ายคนบริสุทธิ์ด้วยสิ พอเห็นรอยเลือดสามเส้นที่ปรากฏขึ้นบนลำคอขาวเนียนของเมียตัวเองแล้ว ในใจของต้วนฉี่ตงก็มีเพลิงโทสะไร้ชื่อพวยพุ่งขึ้นมา

ในจุดนี้ ฟางย่วนเทียบกับฉู่พ่านพ่านไม่ได้เลยแม้แต่น้อย แม้ว่าฉู่พ่านพ่านจะใจร้อนและชอบมีเรื่องชกต่อย แต่ก็ไม่เคยทำร้ายคนที่เข้ามาห้ามทัพเลยสักครั้ง นี่แหละที่เขาเรียกว่าคุณธรรม!

งานแต่งงานที่ดีงานหนึ่ง กลับกลายสภาพเป็นเรื่องตลกโปกฮาไปเสียอย่างนั้น

เมื่อทุกคนช่วยกันช่วยเหลือดึงตัวต้วนปัวกับฟางย่วนออกจากกันได้ยากเย็น ใบหน้าของคนทั้งสองก็ดูไม่ได้เสียแล้ว!

"ต้วนหวา แกคอยดูให้ดีเถอะวะ ฉันไม่ยอมให้แกเข้าคุกไปแน่!" ต้วนปัวที่ใบหน้าเขียวช้ำปูดโปนมองต้วนหวาซึ่งถูกคนกลุ่มหนึ่งควบคุมตัวเอาไว้ แล้วเริ่มส่งเสียงโวยวายขึ้นมาอีกครั้ง

แต่ก็ดันไปกระทบถูกแผลบนใบหน้าเข้าทันที จนเจ็บจนต้องสูดปากหน้าเบี้ยว