บทที่ 245 แบบนี้จะไม่ให้ดีใจได้ยังไงล่ะ

บทที่ 245 แบบนี้จะไม่ให้ดีใจได้ยังไงล่ะ?

ผู้อำนวยการฝ่ายขายของห้างสรรพสินค้า ในเวลานี้กำลังถือใบจองโทรทัศน์ไว้ในมือ สวมแว่นสายตายาวมองซ้ายมองขวาอยู่ครู่ใหญ่ ก่อนจะพยักหน้า "นี่คือใบจองโทรทัศน์จริงๆ สินะ... คุณไปหยิบโทรทัศน์มาแลกให้กับเขาเถอะ..."

"คงจะเป็นผู้นำมาจากที่ไหนสักแห่งสินะ ช่วงนี้ใบจองโทรทัศน์แบบนี้ อย่าว่าแต่คุณไม่เคยเห็นเลย ฉันเองก็เพิ่งเคยเห็นแค่สามใบเท่านั้น..." พนักงานระดับหัวหน้าพ่นพึมพำพลางส่งใบจองโทรทัศน์คืนให้กับพนักงานขาย

"ระวังหน่อยล่ะ อย่าทำหายเชียว หายไปต่อให้คุณกับฉันก็ชดใช้ไม่ไหวหรอก..."

พนักงานขายวิ่งซอยเท้าถี่ๆ กลับมาที่เคาน์เตอร์ของตัวเอง หลังจากกลับมาแล้ว ท่าทีที่มีต่อต้วนฉี่ตงก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง เธอคาดเดาว่าเด็กหนุ่มตรงหน้าคนนี้น่าจะเป็นเลขาของผู้นำสักคนเป็นแน่ รอบนี้คงมารับคำสั่งวิ่งเต้นแทนผู้นำ แต่ถึงแม้จะเป็นบุคคลระดับนี้ พนักงานตัวเล็กๆ อย่างเธอก็ยังล่วงเกินไม่ได้อยู่ดี